Metaaldeeltjesband (MP)
Magneetband waarvan de laag bestaat uit fijnverdeelde deeltjes metallisch ijzer in plaats van oxide — hogere dichtheid, maar gevoeliger voor veroudering.
Tot in de jaren tachtig werd magneetband bedekt met ijzeroxide, hetzelfde als roest. Metaaldeeltjesband stapte over op zuivere metallische ijzerkorrels, die een veel hogere coërciviteit hebben en een dichter beschreven signaal kunnen vasthouden. Daardoor werden de formaten die erop draaiden klein en krachtig: DAT/DDS voor data, Video8 en DV voor beeld, en de eerste generaties LTO.
De prijs is duurzaamheid. Zuiver metallisch ijzer wil oxideren, en een MP-band die twintig jaar in een vochtig archief ligt, kan een meetbaar deel van het signaal kwijt zijn. Dat is precies waarom de bandindustrie overstapte op bariumferriet, dat al een oxide is en dus niet verder kan roesten. Een verwante variant, metal-evaporated (ME) band, bracht het metaal aan als een dunne opgedampte film in plaats van losse deeltjes.