Magneto-optische schijf
Opslagmedium dat schrijft met laserwarmte plus een magnetisch veld maar optisch leest via het Kerr-effect — vrijwel onverwoestbaar en groot in het Japan van de jaren negentig.
Schrijven vraagt twee ingrediënten: een laser verhit een plekje in de magnetische laag voorbij de curietemperatuur, waarna een zwak magnetisch veld de polariteit van die plek bepaalt terwijl ze afkoelt. Lezen gebeurt puur optisch — gepolariseerd licht draait over een hoek die afhangt van de magnetisatie (het magneto-optische Kerr-effect). De combinatie geeft optische duurzaamheid met magnetische herschrijfbaarheid.
De techniek dreef MiniDisc aan, de 128 MB-drive van de NeXT-machine en de 3,5-inch MO-cartridges van Sony en Fujitsu (128 MB–2,3 GB), die in Japan populair waren voor archivering. Vroege schijven vereisten een aparte wispas vóór het schrijven, tot LIMDOW dat in één keer deed. Goedkope CD-RW, dvd en uiteindelijk flash maakten een einde aan het formaat.