lwm

lwm, de Lightweight Window Manager, verscheen eind jaren negentig als reactie op het feit dat FVWM en zijn soortgenoten tot kleine desktopomgevingen waren uitgegroeid. De manpagina zegt het zonder omwegen: geen pictogrammen, geen knoppenbalken, geen pictogramdocks, geen rootmenu's; wie dat wil, moet een andere vensterbeheerder nemen. Wat er wel is: een dun kader met titel, een klein vakje in de hoek dat het venster sluit, verplaatsen en vergroten met de muis, en focus die de aanwijzer volgt. Vensters kunnen worden verborgen, en het enige menu, op het rootvenster, toont de verborgen vensters zodat ze terug te halen zijn. Het weinige dat instelbaar is, lettertypen en kleuren, gaat via X-resources.

De verwantschap met 9wm zit in de houding, niet in de code, en lwm belandde op dezelfde Debian-plank als aewm en evilwm: vensterbeheerders voor wie liever nog een terminal heeft dan een paneel. Hughes zelf ging door naar Google, waar hij jarenlang een van de kernontwikkelaars was achter de C-bibliotheek en de Java-klassen van Android, wat lwm tot een van de bescheidener debuutwerken van de branche maakt.