Longitudinale magnetische opname (LMR)
De methode waarbij de magnetische korrels plat in het vlak van de schijf liggen: de standaard van de harde schijf van 1956 tot halverwege de jaren 2000.
Elke bit werd opgeslagen door een klein cluster liggende korrels evenwijdig aan het schijfoppervlak te magnetiseren. Bijna vijftig jaar werkte dat prima, maar de jacht op dichtheid liep uiteindelijk vast op de superparamagnetische grens rond 100–200 Gbit/in²: wie een liggende korrel te klein maakt, krijgt een thermisch instabiele magnetisatie die door hitte alleen al kan omklappen, en de bit vergeet zijn waarde.
De uitweg was de korrels rechtop te zetten. Loodrechte opname, die Toshiba in 2005 als eerste leverde, pakte ze dichter op zonder dezelfde instabiliteit en nam binnen enkele jaren de hele industrie over.