Lineaire serpentine-opname
Tape beschrijven in rechte sporen die in de lengte heen en weer vouwen, als een ploeg die aan de kant van het veld keert; de basis van QIC, DLT en LTO.
Bij lineaire serpentine-opname lopen de sporen recht langs de tape, in plaats van diagonaal zoals bij helical scan. De kop schrijft één spoor (of een groep parallelle sporen) van begin tot eind, schuift dan een stukje opzij en schrijft het volgende spoor in de tegenovergestelde richting terug, heen en weer over tientallen of honderden "wraps". De naam komt van het slingerende spoorpatroon over de breedte van de tape.
Het voordeel ten opzichte van helical scan is eenvoudige mechaniek zonder roterende kopdrum, dus minder slijtage en meer duurzaamheid, wat goed past bij archivering. Moderne LTO-drives gebruiken honderden parallelle sporen en duizenden wraps op één tape; zoeken naar een willekeurig bestand betekent de juiste wrap en positie berekenen, en daarom wordt tapetoegang in seconden gemeten en niet in milliseconden.