Lifetimes (Rust)
Rust-annotatie bij compilatie die beschrijft hoe lang een referentie geldig is, geschreven als 'a. De borrow checker gebruikt lifetimes om te garanderen dat er geen dangling references ontstaan. Voor beginners een van de verwarrendste Rust-concepten.
Lifetime elision: de compiler leidt lifetimes meestal zelf af (één invoerreferentie, &self); expliciete annotatie is nodig bij ambiguïteit. 'static betekent de hele levensduur van het programma (stringliteralen, const). Generiek over lifetimes: fn longest<'a>(x: &'a str, y: &'a str) -> &'a str.
Modern Rust (NLL, 2018+) maakte lifetimes aangenamer; Polonius (in ontwikkeling) moet dat verder verbeteren. Een lifetime is geen runtime-informatie, alleen een controle bij compilatie. Wijst de borrow checker iets af, dan klopt de lifetime meestal niet.