Joe Kilian
Amerikaanse cryptograaf wiens succinct arguments uit 1992 de grootvader zijn van de huidige zk-SNARKs.
Kilian promoveerde aan MIT bij Silvio Micali en toonde in 1988 aan dat oblivious transfer op zichzelf volstaat om veilige multipartyberekening te bouwen. Als student werkte hij met Shafi Goldwasser aan de Goldwasser–Kilian-methode, die elliptische krommen gebruikt voor controleerbare certificaten van priemgetallen.
Zijn meest duurzame idee kwam in 1992: combineer een probabilistisch controleerbaar bewijs met een Merkle-boom, zodat de verificateur slechts een handvol takken hoeft te bekijken in plaats van het hele bewijs. Dertig jaar later draait de blockchainwereld op die constructie, meestal zonder hem te noemen. Kilian werd hoogleraar aan Rutgers.