ipvlan
Hetzelfde idee als macvlan, maar zonder eigen MAC-adressen: alle virtuele interfaces delen het adres van de fysieke kaart en worden op IP-niveau onderscheiden.
Dat lost precies de problemen op die macvlan veroorzaakt. Switches met port security, draadloze netwerken en cloudproviders die slechts één MAC-adres per interface accepteren, werken zonder klagen, omdat het netwerk nooit meer dan één adres ziet. In L2-modus gedragen de interfaces zich alsof ze aan een gemeenschappelijke bridge hangen; in L3-modus routeert de kernel ertussen, waardoor broadcast helemaal verdwijnt en het zeer grote aantallen containers aankan. De prijs is dat DHCP lastig wordt — clients identificeren zich normaal met hun MAC-adres, dat nu gedeeld is — zodat adressen meestal statisch of via een IPAM-laag worden toegewezen. Gangbaar bij Kubernetes-opstellingen op netwerken waar je zelf geen controle over hebt.