IP-aliasing
Meerdere IP-adressen toewijzen aan dezelfde fysieke interface; klassiek eth0:0, eth0:1 (ifconfig-syntaxis), in modern Linux ip addr add 10.0.0.5/24 dev eth0 zonder aliassuffix.
Toepassingen: meerdere IP's met eigen TLS-certificaten op één server (SNI heeft dat overbodig gemaakt), virtuele IP's voor VRRP-failover en het scheiden van diensten op dezelfde host over verschillende IP's voor toegangscontrole. Op loopback heeft lo standaard 127.0.0.1; met 127.0.0.2 erbij zijn opstellingen met meerdere hosts lokaal te testen zonder meerdere machines. In de cloud gaat het om hetzelfde concept, door de hypervisor beheerd: secundaire IP's op AWS EC2 en alias-IP-bereiken op GCP. Kubernetes gebruikt secundaire IP's veelvuldig in diverse CNI-implementaties.