Inter-App Audio
Apples eerste mechanisme om audio en MIDI tussen muziekapps op iOS door te geven, geïntroduceerd in iOS 7 en later vervangen door AUv3.
Vroege muziekapps voor de iPad waren eilanden: een synthesizer kon niet in een andere app opnemen zonder omweg via het klembord of bestanden. De eerste oplossing kwam niet van Apple maar van Audiobus, een losse app uit december 2012 die virtuele kabels trok tussen apps die dat ondersteunden. Apple reageerde in 2013 met Inter-App Audio in iOS 7, waarmee een host als GarageBand een andere app op de achtergrond kon starten en de audio rechtstreeks kon ontvangen.
Het deelde de zwakte van Audiobus: elke bron was een complete app, met een eigen interface en een eigen geheugenbudget. Zodra AUv3 in 2015 verscheen, konden effecten als extensie in de host worden geladen. Apple verklaarde Inter-App Audio in 2019 verouderd in iOS 13, en apps die erop leunden moesten kiezen tussen een herschrijving en stilte.