IBM 029

De ponsmachine verscheen in 1964 naast System/360 en verving de vijftien jaar oudere 026. Hij ponste een set van 64 tekens, drukte elk teken langs de bovenrand af zodat een mens de kaart kon lezen, en maakte aanzienlijk minder lawaai dan zijn voorganger — wat in context betekent dat hij klonk als een naaimachine in plaats van een machinegeweer.

Het slimme onderdeel was de programmatrommel: een geponste stuurkaart rond een cilinder in de machine die de kolomafhandeling automatiseerde. Met de juiste trommel sloeg de pons de zeven beginspaties van FORTRAN zelf over en dupliceerde hij het volgnummer van de vorige kaart. Een typefout in kolom 72 betekende de kaart weggooien en opnieuw beginnen — een backspace bestond niet. De opvolger 129 kreeg in 1971 een buffer, zodat de regel te corrigeren was vóór er gaten werden gemaakt, wat zo ongeveer de meest gewenste functie ooit van een schrijfmachine was.