Howard Aiken

Aiken promoveerde in de natuurkunde aan Harvard en kreeg genoeg van het met de hand oplossen van differentiaalvergelijkingen. In 1937 schreef hij een voorstel voor een automatische rekenmachine, met Charles Babbages Analytical Engine als uitdrukkelijk voorbeeld — een fragment van Babbages mechaniek lag toevallig in Harvards eigen collectie. IBM nam de opdracht aan en bouwde de machine in Endicott onder Clair Lake, Frank Hamilton en Benjamin Durfee; in 1944 werd hij aan Harvard geschonken.

Bij de onthulling presenteerde Aiken de machine als in wezen zijn eigen werk. Thomas Watson, die de rekening had betaald, was woedend, en IBM bouwde daarna zijn machines zonder academische partners — de SSEC van 1948 was het antwoord. Aiken kreeg zijn eer en Harvard zijn machine; IBM kreeg de computerindustrie.

Zijn ontwerpen hielden instructies op ponsband en data in tellers, strikt gescheiden — de opzet die later de Harvard-architectuur ging heten. In 1944 haalde hij Grace Hopper naar de programmeergroep van de Mark I. De uitspraak dat de Verenigde Staten aan een half dozijn computers genoeg hadden, wordt vaak aan hem toegeschreven, maar is in die vorm niet te onderbouwen.