Kopspleet
De piepkleine niet-magnetische spleet in de ringvormige kop waar het veld uitlekt om het medium te magnetiseren.
Een klassieke schrijf-/leeskop is een ring van magnetisch materiaal met een smalle spleet van niet-magnetisch materiaal. Als er stroom door de wikkeling loopt, wordt het veld gedwongen over de spleet uit te bollen, en dat strooiveld schrijft het medium. De spleetlengte bepaalt een ondergrens voor de golflengte: is hij te lang, dan lopen opeenvolgende overgangen in elkaar over, en bij het lezen bepaalt de spleet de resolutie.
Ferriet- en later dunnefilmkoppen kromp de spleet tot een fractie van een micron. Toen magnetoresistieve koppen kwamen, konden schrijf- en leeselement worden gescheiden, elk met een spleet afgestemd op zijn taak — krachtig schrijven versus fijn lezen.