Hardsync (oscillatorsynchronisatie)
Een oscillator zet de fase van een andere terug telkens wanneer hij aan een nieuwe cyclus begint, wat een toon oplevert die aan de randen lijkt te scheuren.
Twee oscillatoren worden gekoppeld: de master bepaalt de toonhoogte en telkens als die een nieuwe periode begint, wordt de slave teruggedwongen naar het begin van zijn golfvorm, waar die ook was. Verandert de frequentie van de slave, dan verandert niet meer de toonhoogte maar alleen de klankkleur, die luid en harmonisch grillig wordt. Een sweep daarover gaf het schreeuwende leadgeluid waar analoge synths als de Prophet-5 rond 1980 om bekendstonden.
De SID-chip heeft op elke stem een sync-bit, in een lus geschakeld: stem 1 wordt gesynchroniseerd door stem 3, stem 2 door stem 1, stem 3 door stem 2. Ringmodulatie gebruikt dezelfde keten. C64-componisten grepen ernaar voor metalen leads zonder een extra stem te verspelen, wat telt als je er maar drie hebt.