Freeware
Software die niets kost maar in geen enkel ander opzicht vrij is — de broncode is gesloten en de maker behoudt alle rechten.
Andrew Fluegelman muntte het woord in 1982, toen hij zijn terminalprogramma PC-Talk verspreidde met het verzoek geld te sturen als het beviel. Hij liet ”Freeware” zelfs als merk registreren, waardoor anderen shareware moesten bedenken voor hetzelfde idee. Gaandeweg ging freeware simpelweg gratis betekenen, zonder proefperiode of zeurscherm.
De verwarring met vrije software is eeuwig en onjuist: juridisch is freeware propriëtaire software die toevallig nul kost. Aanpassen of doorgeven mag alleen als de licentie dat zegt. Het verdienmodel had bovendien vaak een addertje — in de jaren 2000 werd veel freeware gefinancierd door installers die ongemerkt een browsertoolbar toevoegden. Het programma was gratis; de ervaring niet.