Followup-To
De Usenet-header die bepaalde waar reacties op een bericht terechtkwamen, ongeacht waar het bericht zelf verscheen.
Een Usenet-artikel kon naar meerdere groepen tegelijk worden gestuurd, en als je niets deed, belandde elke reactie in al die groepen. Followup-To:, vastgelegd in RFC 1036 in 1987, loste dat op: een crosspost naar vijf groepen met de header gericht op één groep, en de discussie verzamelt zich daar. Nieuwslezers vulden bij het beantwoorden automatisch de juiste groep in. De speciale waarde poster betekende dat reacties per e-mail naar de auteur moesten.
De netiquette eiste de header bij elke crosspost, en wie hem negeerde, verspreidde een flame war op betrouwbare wijze over meerdere hiërarchieën. Het omgekeerde kwam ook voor, als gemene streek: de followups richten op een niet-gerelateerde of zelfs niet-bestaande groep, zodat de weerwoorden van de tegenpartij geruisloos verdwenen.