Floorlimiet
Het bedrag waaronder een kaartbetaling mag worden goedgekeurd zonder de kaartuitgever te raadplegen.
Het idee is ouder dan de betaalterminal. Toen kaarten nog door een mechanische afdrukapparaat gingen, mochten winkeliers alles onder de floorlimiet op eigen risico accepteren en moesten hogere bedragen telefonisch worden voorgelegd aan een autorisatiecentrum. Bescherming tegen gestolen kaarten bood een gedrukt waarschuwingsbulletin met ongeldige kaartnummers, dat periodiek werd verstuurd en bij aankomst alweer verouderd was.
In EMV leeft de limiet voort als onderdeel van het terminalrisicobeheer. Een betaling eronder kan offline door de chip worden goedgekeurd, waarbij offline data-authenticatie bevestigt dat de kaart echt is. Erboven, of als de chip erop staat, gaat de terminal online. In de meeste winkels is de limiet tegenwoordig nul, omdat er altijd verbinding is. Op vliegtuigen en bij toegangspoortjes van het openbaar vervoer doet hij nog ter zake, waar wachten op een antwoord meer kost dan een incidenteel verloren kaartje.