EMV-qr-code
Het gemeenschappelijke formaat van EMVCo voor betaal-qr-codes, zodat één code bij de kassa door veel banken en wallets gelezen kan worden.
De specificatie verscheen in 2017 in twee varianten. In Merchant-Presented Mode toont de winkel een code – vaak een uitdraai op de toonbank – die de klant met zijn app scant. In Consumer-Presented Mode laat de klant een code met een eenmalig token zien en leest de kassa die. De payload is een reeks TLV-velden: een ID van twee cijfers, een lengte van twee cijfers en dan de waarde, voor handelaarsidentiteit, valuta, land, een optioneel bedrag en ten slotte een CRC-controlesom.
Het werd de basis voor een reeks nationale systemen: het Braziliaanse Pix, het Thaise PromptPay, het Singaporese SGQR en het Indiase BharatQR. Het draait om interoperabiliteit. Vóór de standaard had elke wallet een eigen code, en een marktkraam in Azië kon vijf verschillende stickers in het raam hebben. De Europese EPC-QR is een ander en eenvoudiger beest dat alleen een SEPA-overschrijving vooraf invult.