Elektromechanisch relais
Meer info
- Type
- Elektromechanische schakelaar
- Uitgebracht
- ≈1835
- Gebruikt in
- Telegrafie, relaiscomputers
Een elektrisch bediende schakelaar, waarbij een spoel een anker aantrekt dat contacten opent of sluit, en de eerste techniek die snel en goedkoop genoeg was om mee te rekenen.
Een relais is een schakelaar die met elektriciteit wordt bediend in plaats van met een vinger. Stroom door een spoel magnetiseert een kern, de kern trekt een ijzeren anker aan en het anker klapt een stel contacten open of dicht. Het kwam voort uit de telegrafie van de jaren 1830 (Joseph Henry demonstreerde het principe omstreeks 1835), waar het een zwak signaal "doorgaf" als een vers, sterk signaal, zodat lijnen honderden kilometers lang konden zijn.
Omdat contacten voor 0 en 1 kunnen staan en elkaar kunnen schakelen, kunnen relais logica uitvoeren. Konrad Zuse bouwde in 1941 de Z3 uit ongeveer 2000 relais; Bell Labs en de Mark I van Harvard deden hetzelfde. Relais schakelen in milliseconden, duizend keer trager dan een elektronenbuis, dus elektronica verdrong ze al snel uit de computers, maar relaislogica regelt nog steeds liften, spoorwegen en energiecentrales waar robuustheid zwaarder weegt dan snelheid.