Edgar Allan Poe
Poe beweerde in 1841 dat elk cijfer te kraken was en schreef daarna een verhaal waarin een cijfer sneuvelt door frequentieanalyse.
In het essay A Few Words on Secret Writing (1841) in Graham's Magazine betoogde Poe dat elk cijfer te ontcijferen is voor wie voldoende geduld heeft, en nodigde hij lezers uit hem hun cijfers toe te sturen. Twee jaar later verscheen The Gold-Bug (1843), waarin een schatkaart is verborgen in een substitutiecijfer dat wordt opgelost door letters te tellen. Voor eenvoudige substitutie klopt de bewering. Voor polyalfabetische systemen niet: die werden pas algemeen gekraakt toen Kasiski in 1863 zijn methode tegen het Vigenère-cijfer publiceerde.