Sublimatieprinten
Een afdrukmethode die vaste kleurstof rechtstreeks in het medium laat verdampen, wat een continue tint zonder zichtbare puntjes geeft — vandaar de fotokwaliteit.
Bij sublimatieprinten wordt een lint met vaste kleurstoffen — cyaan, magenta, geel en meestal een heldere beschermlaag — verhit tot de kleurstof gasvormig wordt en in speciaal gecoat papier diffundeert. Doordat elk punt een traploos variabele hoeveelheid kleurstof kan krijgen, in plaats van de aan/uit-druppels van inkjet, ontstaan vloeiende overgangen zonder halftoonraster.
De techniek brak in de jaren negentig door voor fotoafdrukken en identiteitskaarten en leeft voort in kaartprinters, fotoprinters voor telefoons en professionele fotolabs. Het nadeel zijn de kosten: het lint wordt paneel voor paneel verbruikt, hoe weinig kleur een beeld ook nodig heeft, dus een volledig zwarte pagina kost evenveel lint als een kleurrijke. De naam verwijst naar de overgang van vast naar gas, niet naar hitte als zodanig.