Dithering
Bewust ruis toevoegen om het oog meer kleuren te laten zien dan er werkelijk aanwezig zijn.
Wie een grijstint wil weergeven met alleen zwart en wit, kan de dichtheid van de stippen variëren: op afstand leest dat als grijs. Hetzelfde principe geldt wanneer een afbeelding met miljoenen kleuren in een palet van 256 kleuren moet passen: de fout van elke afronding wordt verdeeld over naburige pixels in plaats van zich op te hopen.
Floyd-Steinberg uit 1976 is het klassieke algoritme voor die foutdiffusie, terwijl ordered dithering een vast patroon gebruikt en het kenmerkende ruitjesbeeld van oudere games oplevert. De techniek is allesbehalve verouderd: moderne video past vaak onzichtbare dithering toe vóór compressie, juist om banding te doorbreken.