Differentiële cryptanalyse
Breekt cijfers door paren met een bekend verschil in te voeren en te kijken wat dat verschil aan de andere kant is geworden.
Gepubliceerd in 1990 door Eli Biham en Adi Shamir. De aanvaller kiest klaartekstparen met een gekozen verschil en bestudeert hoe dat verschil zich door de rondes van het cijfer voortplant. Houdt een bepaald patroon vaker stand dan toeval toelaat, dan kunnen kandidaten voor de rondesleutels worden uitgefilterd.
De aanval vergt grote hoeveelheden gekozen klaartekst en is zelden praktisch tegen een draaiend systeem, maar hij veranderde hoe cijfers worden ontworpen: weerstand tegen differentiële cryptanalyse moet nu worden aangetoond in plaats van aangenomen. Opmerkelijk genoeg was DES er al immuun voor. IBM en de NSA kenden de techniek in 1974 en hielden haar geheim — iets wat Don Coppersmith pas in 1994 openbaar bevestigde.