Bureau-accessoire
Kleine programma's zoals een rekenmachine, een notitieblok en een wekker die vanuit het Apple-menu te openen waren terwijl een echte applicatie draaide: de manier waarop de Macintosh in 1984 multitasking voorwendde.
De originele Macintosh draaide één programma tegelijk, en toch wilde Apple dat men een som kon maken in een rekenmachine terwijl de brief openstond in MacWrite. De oplossing, bedacht door Andy Hertzfeld, was om de hulpprogramma's te schrijven als apparaatstuurprogramma's (resources van het type DRVR) in plaats van als applicaties. De Toolbox kon er een laden in het geheugen van de draaiende applicatie en er een venster aan geven; de applicatie hoefde alleen de gebeurtenissen door te geven. In het Apple-menu stonden Rekenmachine, Wekker, Notitieblok, Key Caps, Plakboek, Puzzel, Configuratiescherm en Kiezer; extra exemplaren werden met Font/DA Mover in het Systeembestand geïnstalleerd, met een maximum van vijftien.
GEM van Digital Research nam het model integraal over: op de Atari ST stonden de accessoires als .ACC-bestanden in de hoofdmap en verschenen ze in het menu Desk, maximaal zes. Het idee ging ten onder met zijn bestaansreden. Toen System 7 in 1991 verscheen, deed elke applicatie aan multitasking, werden de accessoires gewone programma's die toevallig in het Apple-menu stonden, en verdween de term. De behoefte aan een kleine rekenmachine die altijd bovenop blijft is sindsdien opnieuw uitgevonden als widgets, gadgets en menubalk-apps.