coreboot

Het begon in 1999 als LinuxBIOS bij het Los Alamos National Laboratory, waar Ron Minnich clusternodes wilde laten booten zonder dat iemand op F1 hoefde te drukken op een toetsenbord dat er niet was. In 2008 werd het hernoemd tot coreboot. Het ontwerp is bewust dun: geheugencontroller, klokken en bussen initialiseren en vervolgens een payload starten — SeaBIOS voor oudere besturingssystemen, TianoCore voor UEFI, GRUB, of rechtstreeks een Linux-kernel.

Elke Chromebook start met coreboot, waarmee het een van de meest gebruikte firmwares is waar niemand van gehoord heeft. Op moderne Intel- en AMD-platforms heeft het initialiseren van het geheugen echter nog steeds binaire blobs van de fabrikant nodig, zodat „open” een kwestie van gradatie is geworden in plaats van ja of nee.