Copyfraud
Een auteursrecht claimen dat je niet hebt, meestal op werken die allang van iedereen zijn.
Hoogleraar rechten Jason Mazzone muntte de term in een artikel uit 2006. De voorbeelden zijn alledaags: uitgevers die een © plakken op herdrukken van teksten uit het publiek domein, musea die rechten claimen op foto's van vierhonderd jaar oude schilderijen, en geautomatiseerde systemen als Content ID die Beethoven aanmerken omdat iemand anders hem ook heeft opgenomen. DMCA-verzoeken tot verwijdering werken op dezelfde manier — de afzender riskeert zelden iets.
Die asymmetrie is het hele probleem. In de VS zijn frauduleuze copyrightvermeldingen formeel strafbaar, maar de wet wordt vrijwel nooit toegepast. In software duikt het op wanneer iemand een restrictieve licentie om code heen legt die onder een verklaring van publiek domein is vrijgegeven. In 2019 bepaalde de DSM-richtlijn van de EU dat getrouwe reproducties van kunst uit het publiek domein geen nieuwe bescherming opleveren.