Concatenatie
Twee reeksen, meestal strings, achter elkaar plakken tot één.
Elke taal kent het en bijna elke taal koos een ander symbool: + in Java, JavaScript en Python, . in PHP en Perl, & in Visual Basic, .. in Lua, <> in Elixir. Dat één bewerking vijf tekens kreeg, illustreert treffend hoe zelden taalontwerp voortbouwt op wat er al was.
De valkuil is de prestatie. Strings zijn in de meeste moderne talen onveranderlijk, dus s = s + x in een lus maakt elke ronde een nieuwe string aan en kopieert alles wat er al staat: kwadratische tijd. De oplossing is een groeiende buffer: StringBuilder in Java en C#, strings.Builder in Go, of in Python simpelweg een lijst die je aan het eind met join samenvoegt. Strings en getallen mengen maakt het nog troebeler: 1 + "1" geeft "11" in JavaScript en een typefout in Python, het hele zwak-versus-sterk-typeringdebat samengeperst in één expressie.