Botsingsdetectie
Uitzoeken welke van duizenden objecten elkaar werkelijk raken, zonder elk paar met elk ander paar te vergelijken.
De naïeve aanpak is O(n²) en loopt vast bij een paar duizend objecten, dus wordt het werk in tweeën gesplitst. De broad phase snoeit snel met grove benaderingen — axis-aligned bounding boxes, ruimtelijke indeling, BVH-bomen of sweep and prune — en levert een korte lijst paren die elkaar misschien raken. De narrow phase toetst die vervolgens exact, meestal met het GJK-algoritme of de separating axis theorem.
De klassieke bug heet tunneling: een snel projectiel vliegt dwars door een muur omdat de botsing alleen tússen twee frames bestaat en nooit wordt bemonsterd. De remedie is continue botsingsdetectie, die het volume langs zijn baan veegt en flink wat rekentijd kost — vandaar dat engines haar meestal alleen voor kogels en voertuigen inschakelen.