Codesplitsing
De techniek om de JavaScript van een applicatie op te delen in meerdere kleinere bundels ("chunks") die op aanvraag worden geladen, in plaats van één grote bundel bij het opstarten. Dat verkleint de eerste download en laat de pagina sneller starten — een hoeksteen van webprestaties.
Het probleem: een grote app in één bestand betekent dat de gebruiker ALLE code moet downloaden (en de browser moet parsen) voordat iets werkt, ook de code voor pagina's en functies die misschien nooit bezocht worden. Codesplitsing breekt dat op. Gangbare grenzen zijn per route (alleen de code van de bezochte pagina laden), per component (een zware modal of grafiekbibliotheek pas bij gebruik laden) en vendor-splitsing (zelden veranderende afhankelijkheden apart houden voor betere caching). De basis is import() (dynamic import), dat bundlers (Vite, webpack, esbuild) herkennen en automatisch in aparte chunks knippen. Winst: een kleinere initiële bundel, dus een snellere Time to Interactive en betere Core Web Vitals. Keerzijde: te veel kleine chunks betekenen meer netwerkrondes.