CMU-colaautomaat
Een frisdrankautomaat aan Carnegie Mellon die vanaf 1982 via het netwerk kon vertellen of er koude flesjes in zaten — vaak het eerste aan internet gekoppelde apparaat genoemd.
De automaat van de computerwetenschapsafdeling stond een flink eind van de meeste kantoren en werd gevuld met warme flesjes, die er een paar uur over deden om af te koelen. Voor een lauwe cola, of helemaal geen, naar beneden lopen was vervelend genoeg om een paar studenten en medewerkers microschakelaars in elke kolom te laten monteren, uitgelezen door de computer van de afdeling.
Vanaf dat moment kon iedereen op het ARPANET finger coke@cmua uitvoeren en zien hoeveel flesjes elke kolom bevatte en hoe lang ze er al lagen. Doodserieus uitgevoerd en volkomen frivool van doel — ongeveer zoals het internet der dingen tientallen jaren later zou aanvoelen.