Chipkill
Foutcorrectie voor geheugen die sterk genoeg is om het uitvallen van een complete DRAM-chip op de module te overleven, en niet slechts een af en toe omslaand bit.
Gewone servercorrectie verwerkt één bit per woord en detecteert er twee — genoeg tegen kosmische straling, maar niet tegen één van acht chips die uitvalt en tegelijk acht bits meeneemt. IBM's oplossing uit de jaren negentig was het codewoord zo te spreiden dat alle bits die één chip levert binnen het corrigeerbare vallen, met symboolgebaseerde codes over vier of acht bits tegelijk plus interleaving. Intel noemt zijn variant SDDC en heeft een sterkere versie die twee chips aankan. Het klinkt als een extreem randgeval, maar op datacenterschaal vormen uitval van hele chips een aanzienlijk deel van alle geheugenfouten, en het verschil is dat tussen een regel in een logbestand en een gecrashte machine.