CCD

De charge-coupled device werd in 1969 uitgevonden door Willard Boyle en George Smith bij Bell Labs, werk dat hun in 2009 de Nobelprijs voor de Natuurkunde opleverde. In essentie is het een analoog schuifregister: invallend licht maakt in elke pixel lading vrij, en klokpulsen schuiven de pakketjes stap voor stap naar één versterker die ze achter elkaar uitleest.

Een flatbedscanner gebruikt een rij CCD-elementen achter een lens om het beeld regel voor regel vast te leggen; hetzelfde trucje gaf faxapparaten, barcodelezers en de eerste digitale camera's een scherpe leeskop. Goedkopere, zuinigere CMOS-sensoren hebben de CCD sinds de jaren 2010 verdrongen, behalve in wetenschappelijke beeldvorming.