Bit-banging
Een serieel protocol in software implementeren door gewone GPIO-pinnen op het juiste tempo aan en uit te zetten, in plaats van een daarvoor gebouwde hardwareperiferie te gebruiken.
Heeft de chip geen vrije I²C-periferie meer, of spreekt een component een protocol dat geen enkele periferie kent, dan kan de CPU het werk zelf doen: pin hoog, even wachten, de andere pin uitlezen, pin laag. Het werkt op elke pin en vergt geen driver, waardoor het de standaardoplossing is voor eenmalige behoeften en rare formaten.
De prijs is een processor die de hele tijd bezig is en timing die broos is: één interrupt midden in een bit en de adresbyte is rommel. Adresseerbare leds zoals de WS2812, met marges van enkele honderden nanoseconden, leerden een generatie knutselaars om interrupts uit te schakelen. Raspberry Pi antwoordde in 2021 met PIO op de RP2040: kleine toestandsmachines die in hardware bit-bangen terwijl de kernen met iets anders bezig zijn.