Bad line
De scanlijn waarop de videochip van de C64 de geheugenbus overneemt en de processor met nog maar een derde van zijn cycli achterlaat.
Een bad line treedt op bij elke achtste rasterlijn van de VIC-II, zodra de drie laagste bits van het lijnnummer overeenkomen met de verticale scrollpositie. Op die lijn moet de chip nieuwe tekengegevens en kleurgeheugen ophalen, en om dat bij te houden pakt hij de geheugenbus en zet hij de processor stil. De ongeveer 63 normaal beschikbare cycli krimpen tot zo’n 23.
Voor een gameprogrammeur was dit vooral hinderlijk; voor de demoscene was het de hele uitdaging. Alle cyclusexacte rastercode — rasterbalken, sprite-multiplexing, geopende randen — moest met bad lines rekening houden in het cyclusbudget, anders landde het effect een lijn ernaast. Ze verschuiven, of helemaal onderdrukken door het scrollregister te beschrijven, werd een kunst op zich. Christian Bauers reverse engineering van de chip in de jaren negentig legde de term vast.