Auto-raise
De instelling van de vensterbeheerder waarmee het venster met focus na een moment ook bovenaan de stapel komt, zodat de focus de muis kan volgen zonder dat iemand een venster naar voren hoeft te klikken.
Onder X11 zijn focus en stapelvolgorde twee aparte zaken: een venster kan toetsaanslagen ontvangen terwijl het half aan het zicht onttrokken is. Met focus die de muis volgt wordt dat al snel irritant, want er wordt getypt in een venster dat niet te zien is. Auto-raise lost dat op door de vensterbeheerder het venster met focus zelf naar voren te laten halen. twm had al in 1988 een AutoRaise-lijst en haalde zonder vertraging naar voren, waardoor het probleem meteen zichtbaar werd: wie een venster achteraan wil bereiken, sleept de aanwijzer over drie andere vensters, die stuk voor stuk naar voren springen en het beoogde venster begraven.
De remedie is een timer. De FVWM-module FvwmAuto wacht een aantal milliseconden voordat ze iets naar voren haalt, zodat alleen het venster waarop de aanwijzer blijft staan omhoogkomt; KWin en GNOME kennen dezelfde instelling, in GNOME als auto-raise en auto-raise-delay in de vensterinstellingen, met een paar honderd milliseconden als verstandige waarde. Emacs heeft een eigen variant voor zijn frames, auto-raise-mode. In omgevingen met klikken-voor-focus speelt de kwestie niet, omdat de klik het venster toch al naar voren haalt. Op Windows kwam de functie mee met de X-Mouse-instelling in TweakUI, waar ze zowel de naam als het omstreden gedrag erfde.