Arpeggio
Eén kanaal razendsnel door de noten van een akkoord laten lopen, zodat het oor ze tot één klank samenvoegt — de klassieke noodoplossing van chipmuziek voor een tekort aan stemmen.
Met drie stemmen op de SID, drie op de AY en twee pulskanalen op de NES was er zelden ruimte voor melodie, bas én volledige akkoorden tegelijk. De oplossing: één stem laten springen tussen de noten van een akkoord — grondtoon, terts, kwint — meerdere keren per beeldframe, zo snel dat het oor een schitterend akkoord hoort in plaats van losse noten.
De techniek duikt vanaf begin jaren tachtig op in 8-bitmuziek en werd zo’n herkenbaar handelsmerk dat hij nu uit keuze wordt gebruikt, niet uit nood. In trackers is het een eigen effectcommando: in ProTracker en MOD is het 0xy, waarbij x en y halve toonafstanden boven de grondtoon aangeven. Ook wel gebroken akkoord genoemd.