app-defaults
De map met één resourcebestand per X-applicatie, genoemd naar de klasse van het programma, waarin de ontwikkelaar de standaardkleuren en toetsbindingen zette en de beheerder zijn overrides.
Programma's die op Xt draaien halen hun instellingen uit de resourcedatabase, en die database wordt in lagen opgebouwd. De onderste laag is app-defaults: één bestand per applicatieklasse in /usr/lib/X11/app-defaults, later /etc/X11 of /usr/share/X11. xterm leest daar XTerm, xcalc leest XCalc en een Motif-programma leest de naam die het zichzelf in XtAppInitialize gaf. Daar bovenop komt het eigen bestand van de gebruiker met dezelfde naam, via XAPPLRESDIR of XUSERFILESEARCHPATH, dan wat xrdb in RESOURCE_MANAGER of ~/.Xdefaults heeft gezet, en helemaal bovenaan de -xrm van de opdrachtregel. Het zoekpad XFILESEARCHPATH kent plaatshouders voor de taalinstelling, zodat xterm onder sv_SE Zweedse menu's kon krijgen zonder dat het programma werd aangeraakt.
Het was het antwoord uit de jaren tachtig op de vraag waar standaardconfiguratie hoort te staan, en het antwoord houdt stand: de standaarden van het programma in een bestand dat het pakket beheert, de wijzigingen van de gebruiker elders. Het leverde ook merkwaardige storingen op. Een programma zonder zijn app-defaults-bestand startte met zwarte tekst op een zwarte achtergrond of helemaal zonder menu's, en een kopie met de verkeerde klassenaam werd zonder meldingen genegeerd. editres bestond om uit te zoeken welke waarde nu eigenlijk had gewonnen.