ABX-test
Een dubbelblinde luistertest waarbij X willekeurig A of B is en de luisteraar moet zeggen welke: de enige manier om aan te tonen dat een verschil echt hoorbaar is.
De methode ontstond eind jaren zeventig in een Amerikaanse hifi-club rond Arnold Krueger en werd in 1982 door David Clark beschreven in het Journal of the Audio Engineering Society. De luisteraar hoort A en B en weet welke welke is, daarna X zonder dat te weten. Omdat niemand in de kamer het antwoord kent, kunnen verwachtingen het resultaat niet beïnvloeden.
Eén gok bewijst niets; de statistiek doet het werk. Twaalf goede antwoorden uit zestien laten ongeveer 4 % kans op gelukkig raden over, en dat geldt meestal als bewijs. ABX-tests waren onmisbaar bij het afstellen van verliesgevende codecs als MP3 en Opus, en hebben de hinderlijke gewoonte aan te tonen dat dure kabels en hi-resformaten niet van goedkopere alternatieven te onderscheiden zijn.