Zero-trust
Ağdaki konuma dayanarak hiçbir güven tanımayan, her isteği her seferinde doğrulayan güvenlik modeli.
Eski model: kenarda güvenlik duvarı, “iç taraf” güvenli. Sorun: saldırgan içeri girince (kimlik avıyla, bir servisteki zero-day ile) önü serbesttir. Zero-trust der ki: iç taraf bile her erişimde kimliğini kanıtlamalı.
Pratikte: servisten servise mTLS, kısa ömürlü belirteçler, IP yerine kimliğe dayalı erişim. İlham kaynağı Google’ın BeyondCorp’udur.