White-box kriptografi
Saldırgan programın belleğini okuyabilse ve çalışmasını denetleyebilse bile dayanması amaçlanan kriptografi.
White-box kriptografi, klasik modelin sormadığı bir soruyu yanıtlar: Kodun kendisi görünürse ne olur? 2002’de Chow, Eisen, Johnson ve van Oorschot, bir AES anahtarının arama tablolarına gömülerek bellekte hiç açık hâliyle durmayacak biçimde nasıl saklanabileceğini gösterdi. Teknik DRM’de ve mobil ödeme düzenlerinde kullanıldı.
Uygulamada tasarımlar birçok kez kırıldı; çünkü tablolar çözümlenebilir ve anahtar geri elde edilebilir. Dürüst tanım şudur: white-box uygulamalar kilit sağlamaz, zaman kazandırır.