Venona
Kanıtlanabilir biçimde kırılmaz bir şifrenin, anahtar malzemesini üreten taraf acele ettiğinde yine de kırılabildiğinin kanıtı.
Venona, Şubat 1943’ten itibaren Sovyet diplomatik trafiğini toplayıp okumaya çalışan Amerikan sinyal istihbaratı projesiydi. Bu trafik, doğru kullanıldığında matematiksel olarak kırılmaz olan tek kullanımlık anahtarlarla (one-time pad) korunuyordu: anahtar mesaj kadar uzun, rastgele ve yalnızca bir kez kullanılır. Çöken, son koşul oldu. Savaş baskısı altında Sovyet şifre bürosu yeni anahtar üretmek yerine on binlerce anahtar sayfasını çoğalttı; aynı anahtarla şifrelenmiş iki mesaj ise hiçbir şeyle korunmuş sayılmaz.
İlk kırılmaları 1946’da Meredith Gardner yaptı. Avın içinde Klaus Fuchs, Julius Rosenberg, Donald Maclean ve onlarca yıl sonra kişilerle eşleştirilebilen uzun bir kod adı listesi vardı. Proje 1980’e kadar sürdü ve ancak 1995’te gizliliği kaldırıldı; yüz binlerce yakalanmış mesajdan yalnızca birkaç bini, çoğunlukla parçalar hâlinde okunabildi. Hata hiçbir zaman matematikte değil anahtar yönetimindeydi — sonradan WEP’i ve yeniden kullanılan her nonce’ı batıran aynı teşhis.