İki-beşte-iki kodu
Her basamağın beş bitten oluştuğu ve tam olarak iki bitin bir olduğu onlu kod; düzen bozulursa makine bir şeylerin ters gittiğini anlar.
On rakam, beş bit arasından iki tanesini seçmenin on yoluna denk gelir. Bütün mesele bu kısıt: her geçerli desende tam iki bir vardır, bu yüzden tek bir bitin yanlış çevrilmesi bir ya da üç bir bırakır ve hata anında yakalanır. Bitlere öyle ağırlıklar verilmişti ki iki birin toplamı rakamı veriyordu; tek istisna sıfır için kullanılan desendi.
Kod, anahtarlamanın güvenilmez olduğu yerlere aitti. Bell’in röle bilgisayarları ve sonradan IBM 7070 aritmetikteki arızaları yakalamak için kullandı; aynı fikir posta barkodlarında hâlâ yaşıyor. Aynı işi beş yerine yedi bitle yapan biquinary kodun kuzeni, her zaman aynı sayıda bir taşıyarak kendini koruyan sabit ağırlıklı kodlar ailesinin de bir üyesidir.