TCP Vegas
Paket kaybını beklemek yerine gecikmeyi ölçen ilk tıkanıklık denetimi. Hemen her bakımdan daha iyiydi ve tam da bu yüzden kullanılamaz oldu.
1994’teki fikir şuydu: büyüyen bir kuyruk, hiçbir şey düşmeden çok önce artan gidiş-dönüş süresinde görünür. Vegas, gözlenen en düşük gidiş-dönüş süresinden hesaplanan alması gereken verimi gerçekte aldığıyla karşılaştırır ve pencereyi kuyrukta küçük, sabit sayıda paket kalacak biçimde ayarlar. Sonuç: düşük gecikme, az kayıp, sabit hız.
Sorun, dönemin standardı Reno ile aynı darboğazı paylaşınca ortaya çıktı: kuyruk büyür büyümez Vegas geri çekilir, Reno ise bir şey kırılana kadar itmeye devam eder; Vegas kendi kendini aç bırakır. “Kibar bir algoritma kaba olana kaybeder” kavrayışı, BBR’nin neden bugünkü gibi göründüğünün doğrudan arka planıdır.