Kayan anahtarlı şifre
Anahtarı genellikle bir kitaptan alınmış uzun bir metin parçası olan, dolayısıyla anahtarı hiç tekrarlanmayan bir Vigenère şifresi.
Vigenère'in zayıflığı, kısa anahtar sözcüğün sabit aralıklarla dönmesidir; Kasiski incelemesi tam da bunu kullanır. Çare bariz görünüyordu: anahtarı mesaj kadar uzun yap, mesela bir romanın üzerinde anlaşılan bir sayfası. Periyot yok, bulunacak bir şey yok.
Sorun, hem açık metnin hem de anahtarın doğal dil olmasıdır. Birindeki yaygın harfler, ötekindeki yaygın harflerle rastlantının izin vereceğinden çok daha sık karşılaşır; analist iki tarafta da "the" ya da "and" gibi sözcükleri tahmin edip metni adım adım çözebilir. William Friedman, Birinci Dünya Savaşı sırasında yöntemin sistematik olarak kırılabileceğini gösterdi. Çare romanı gerçekten rastgele karakterlerle değiştirmekti — tek kullanımlık defter tam olarak budur.