Polybius karesi
Alfabeyi 5×5'lik bir ızgaraya yerleştirip her harfi bir sayı çiftine dönüştüren yöntem. Meşale sinyalleri için tasarlandı, sonra hapishane hücrelerinde ve saha şifrelerinde yeniden kullanıldı.
Yunan tarihçi Polybios, MÖ ikinci yüzyılda harfleri bir ızgaraya yerleştirip her birini satır ve sütunuyla adlandıran bir düzen anlattı. Beşer meşalelik iki sıra ile metin uzaktan işaretlenebiliyordu. Amaç gizlilikten çok kodlamaydı: 24 karakter beş simgeye indirgeniyordu.
Fikrin kalıcı olmasının nedeni bu indirgemedir. Savaş esirlerinin hücre duvarlarından vurduğu dokunma kodu bir Polybius karesidir; ADFGVX'in ve Playfair ızgarasının özü de öyle. Kare tek başına, farklı el yazısıyla bir yer değiştirme şifresinden ibarettir ve frekans analizine yenilir; ama her harfi iki simgeye böldüğü için bu yarılar birbirinden bağımsız karıştırılabilir. Bu numaraya kesirleme (fractionation) denir.