Pin projeksiyonu
Sabitlenmiş bir yapının içindeki alanın kendisinin de sabitlenmiş olup olmadığı sorusu. Rust’ın yanıtı, bunu alan başına seçmeniz gerektiği ve seçimin türün sözleşmesinin parçası olduğudur.
Arka plan şu: bir async bloğu, kendi içine referans tutabilen bir durum makinesine derlenir; yani çalışmaya başladıktan sonra bellekte yer değiştirmemelidir. Rust bunu, işaret ettiği şeyin yerinde kalacağını vaat eden bir sarmalayıcı türle ifade eder. Sorun, başka future’lardan oluşan kendi future’ınızı yazdığınızda ortaya çıkar: içteki bir alanı sürmek için, bütün yapıya verilen sözden o belirli alana verilen söze geçmeniz gerekir. Buna izin vardır, ama yalnızca alanı asla dışarı taşımayacağınıza, ona sıradan bir değiştirilebilir referans vermeyeceğinize ve kendi yıkıcınızda yerinden oynatmayacağınıza aynı anda söz verirseniz. Koşullar kolayca gözden kaçtığından projeksiyon neredeyse her zaman elle değil, pin-project ailesinden makrolarla yapılır.