OSPF alanı
OSPF, yönlendirme bilgisinin (LSA’ların) ne kadar yayılacağını sınırlamak için büyük ağı “alanlara” böler; aksi hâlde her yönlendirici tüm ağın topolojisini bilmek zorunda kalırdı. Bütün alanlar omurga alanına (alan 0) bağlanmalıdır.
Mekanizma: bir alanın içinde tüm yönlendiriciler aynı topoloji veritabanına sahiptir ve LSA’ları serbestçe yayar; alanlar arasında bilgi Alan Sınır Yönlendiricilerinde (ABR) özetlenir ve omurgadan geçer. Bu, LSA taşmasını ve veritabanı boyutunu sınırlar, OSPF böyle ölçeklenir.
Alan türleri: standart, stub (dış rotaları almaz, yalnızca varsayılan rota), totally stubby (daha da kısıtlı) ve NSSA (bazı dış rotaları yine de alabilen stub). Tasarım kuralı: her şey alan 0 üzerinden bağlı olmalı, omurga dışı alanlar ada olamaz. Kazanç: büyük ağlarda daha hızlı yakınsama, daha az bellek ve CPU, daha az taşma.