Optik kompresör
Sinyalin bir lambayı yaktığı, yanındaki fotoselin de kazancı kıstığı bir kompresör — yavaş, pürüzsüz ve biraz öngörülemez.
Ses bir ampulü ya da elektrolüminesan bir paneli sürer; yanındaki ışığa duyarlı direnç parıltıya tepki verir. Hücre ağırdır: mikrosaniye değil milisaniyelerde yanıt verir ve release’i iki aşamalıdır — önce hızlı, sonra yavaş; ne kadar süredir aydınlatıldığına bağlı. Release böylece kimse düğmeye dokunmadan programa bağlı olur; vokal ve basın bir optikten bu kadar doğal çıkmasının nedeni budur.
Arketipi, Jim Lawrence’ın tasarladığı, 1960’ların başından kalma Teletronix LA-2A’dır; T4 hücresi ve fiilen iki kontrolü vardır. Hâlâ üretilmektedir. Hücreler yaşlanır ve cihazdan cihaza değişir, dolayısıyla iki LA-2A tıpatıp aynı sesi vermez — dijital emülasyonların büyük emek harcayarak taklit etmeye çalıştığı bir tuhaflık.