FLP imkansızlık sonucu
1985'te, tek bir düğümün bile çökebildiği asenkron bir sistemde hiçbir deterministik konsensüs algoritmasının hem canlılığı hem güvenliği garanti edemeyeceğini kanıtladı.
Fischer, Lynch, Paterson. "Asenkron", mesaj iletim süresine dair hiçbir garanti olmaması demektir. Pratik sonuç: gerçek her konsensüs algoritması (Paxos, Raft, PBFT) FLP'yi şu yollardan biriyle aşar: (a) zamanlama varsayımları (kısmi senkronluk; mesajlar bir sınır içinde sonunda ulaşır), (b) rastgelelik (rastgele konsensüs) veya (c) hata dedektörleri. CAP teoremi ile birlikte, dağıtık sistem tasarımının en ağır kuramsal temellerinden biridir.