Sabit iletici (ENIAC)
Dünyanın en hızlı hesap makinesine giden yol, saniyede kabaca iki kart okuyan bir kart okuyucudan geçiyordu.
ENIAC'ın sayı alması için üç yolu vardı ve sabit iletici, tornavida gerektirmeden değiştirebileceğiniz olandı. Operatörün değerleri elle ayarladığı anahtar bankalarından ve dakikada yaklaşık 125 kart okuyan bir IBM kart okuyucusuna bağlantıdan oluşuyordu. Bu iki dünyanın arasında tampon görevi gören röleler dururdu: okuyucu mekanikti ve yavaştı, arkasındaki elektronik 200 mikrosaniyelik bir vuruşla ilerliyordu ve arada biri basamakları sabit tutmak zorundaydı.
Biriminin bütün anlamı bu uyumsuzluktur. Aritmetik saniyede beş bin toplama yapabilirken girdisi bir elektrik motorunun ve karton kâğıtların hızıyla geliyordu. Desteden çok sayıda değer isteyen bir çalıştırma bu yüzden ENIAC'la değil, iki uçtaki IBM makineleriyle sınırlıydı; yarım yüzyıl sonra G/Ç'ye bağlı (I/O-bound) adını alacak olan darboğazın ta kendisi.